რევმატოიდული ართრიტი არის ქრონიკული აუტოიმუნური ანთებითი დაავადება, რომელიც ძირითადად აზიანებს სახსრებს. დაავადება შეიძლება გამოვლინდეს სახსრების ტკივილით, შეშუპებით, დილის ხანგრძლივი შებოჭილობითა და მოძრაობის შეზღუდვით.
მკურნალობის მთავარი მიზანია ანთების კონტროლი, ტკივილის შემცირება, სახსრების შეუქცევადი დაზიანების პრევენცია და პაციენტის ფუნქციური შესაძლებლობების შენარჩუნება. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია დაავადების დროული დიაგნოსტიკა და მკურნალობის ადრეული დაწყება.
ძირითადი მკურნალობა ეფუძნება დაავადების მიმდინარეობის შემცვლელ ანტირევმატულ პრეპარატებს (DMARDs), რომელთა შორის ხშირად გამოიყენება მეთოტრექსატი. კონკრეტული პრეპარატი, დოზა და შემდგომი ცვლილებები ინდივიდუალურად შეირჩევა. საჭიროების შემთხვევაში გამოიყენება სხვა სინთეზური DMARD-ები, ბიოლოგიური პრეპარატები ან მიზნობრივი სინთეზური თერაპია.
ტკივილისა და ანთების მოკლევადიანი კონტროლისთვის გარკვეულ შემთხვევებში შეიძლება გამოყენებულ იქნეს არასტეროიდული ანთების საწინააღმდეგო საშუალებები ან გლუკოკორტიკოიდები, თუმცა ისინი ძირითად დაავადების მიმდინარეობის შემცვლელ მკურნალობას არ ანაცვლებენ.
მნიშვნელოვანია რეგულარული რევმატოლოგიური კონტროლი, დაავადების აქტივობის შეფასება, საჭირო ლაბორატორიული მონიტორინგი და მკურნალობის კორექცია მიღებული შედეგების მიხედვით.
ავტორი: ირაკლი შელია, MD, PhD — რევმატოლოგი თბილისში
