რევმატოიდული ართრიტის მკურნალობა ეფუძნება დაავადების აქტივობის შეფასებას და ინდივიდუალურად შერჩეულ დაავადების მიმდინარეობის შემცვლელ ანტირევმატულ თერაპიას (DMARD). საჭიროების შემთხვევაში შეიძლება განიხილებოდეს ბიოლოგიური ან მიზნობრივი სინთეზური თერაპია.
ასეთი მკურნალობის დაწყებამდე მნიშვნელოვანია ინფექციების რისკის შეფასება. ჩვეულებრივ ტარდება B და C ჰეპატიტების სკრინინგი და ლატენტური/აქტიური ტუბერკულოზის გამოკვლევა. ასევე ფასდება სისხლის საერთო ანალიზი, ღვიძლისა და თირკმლის ფუნქცია და სხვა საჭირო მაჩვენებლები.
მნიშვნელოვანი დაზუსტება: წარსულში B ან C ჰეპატიტის გადატანა ან ლატენტური ტუბერკულოზი ყოველთვის ავტომატურად არ გამორიცხავს თანამედროვე ან ბიოლოგიურ მკურნალობას. ასეთ შემთხვევებში საჭიროა ინფექციონისტთან/ჰეპატოლოგთან თანამშრომლობა, რეაქტივაციის რისკის შეფასება და საჭიროების შემთხვევაში პროფილაქტიკური ან შესაბამისი მკურნალობა.
თერაპიის მიზანია რემისიის ან დაავადების დაბალი აქტივობის მიღწევა, სახსრების დაზიანების პროგრესირების შემცირება და ფუნქციის შენარჩუნება.
ავტორი: ირაკლი შელია, MD, PhD — რევმატოლოგი თბილისში
