ძვლის მოტეხილობა არის ძვლის მთლიანობის ნაწილობრივი ან სრული დარღვევა, რომელიც ყველაზე ხშირად ტრავმის შედეგად ვითარდება. ზოგიერთ შემთხვევაში მოტეხილობა შეიძლება მცირე დატვირთვის ფონზეც განვითარდეს, განსაკუთრებით ოსტეოპოროზისა და ძვლის სიმტკიცის დაქვეითების დროს.
მკურნალობის მეთოდი დამოკიდებულია მოტეხილობის მდებარეობაზე, ტიპზე, გადაადგილების ხარისხზე, პაციენტის ასაკსა და ზოგად მდგომარეობაზე. შესაძლებელია იმობილიზაცია თაბაშირით ან ორთეზით, ხოლო არასტაბილური, გადაადგილებული ან რთული მოტეხილობების შემთხვევაში შეიძლება საჭირო გახდეს ქირურგიული ფიქსაცია.
მნიშვნელოვანია დაზიანებული კიდურის სწორად დაფიქსირება და დროული ტრავმატოლოგიური შეფასება. ღია მოტეხილობა, ძლიერი დეფორმაცია, სისხლდენა, კიდურის დაბუჟება ან სისხლის მიმოქცევის დარღვევის ნიშნები საჭიროებს გადაუდებელ სამედიცინო დახმარებას.
ძვლის შეხორცების შემდეგ ან შესაბამის ეტაპზე იწყება რეაბილიტაცია, რომლის მიზანია სახსრის მოძრაობის, კუნთის ძალისა და კიდურის ფუნქციის ეტაპობრივი აღდგენა.
თუ მოტეხილობა განვითარდა მცირე ტრავმის შედეგად, განსაკუთრებით ხანდაზმულ ასაკში, მნიშვნელოვანია ოსტეოპოროზისა და განმეორებითი მოტეხილობის რისკის შეფასებაც.
ავტორი: ირაკლი შელია, MD, PhD — რევმატოლოგი-რეაბილიტოლოგი თბილისში
