კოქსართროზი, ანუ მენჯ-ბარძაყის სახსრის ოსტეოართროზი, ქრონიკული დაავადებაა, რომლის მკურნალობის მთავარი მიზანია ტკივილის შემცირება, მოძრაობის შენარჩუნება, ფუნქციის გაუმჯობესება და პაციენტის ცხოვრების ხარისხის ამაღლება.
თანამედროვე საერთაშორისო მიდგომებით კოქსართროზის მართვის საფუძველია პაციენტის განათლება, რეგულარული და ინდივიდუალურად შერჩეული ფიზიკური აქტივობა, სამკურნალო ვარჯიში და საჭიროების შემთხვევაში სხეულის წონის შემცირება. კუნთების გაძლიერება და მოძრაობის შენარჩუნება მკურნალობის მნიშვნელოვანი ნაწილია.
ტკივილის კონტროლისთვის შესაძლებელია მედიკამენტური მკურნალობის გამოყენება პაციენტის ასაკის, თანმხლები დაავადებებისა და შესაძლო რისკების გათვალისწინებით. სახსარშიდა ინექციური მკურნალობის ეფექტურობა დამოკიდებულია გამოყენებულ პრეპარატსა და პაციენტის მდგომარეობაზე; ყველა საერთაშორისო რეკომენდაცია, მათ შორის ჰიალურონის მჟავის გამოყენების საკითხში, ერთნაირი არ არის.
კოქსართროზის ადრეულ და საშუალო სტადიებზე მთავარი მიზანია ფუნქციის მაქსიმალურად ხანგრძლივად შენარჩუნება და სიმპტომების კონტროლი. დაავადების მძიმე სტადიაზე, როდესაც ტკივილი და ფუნქციის შეზღუდვა მნიშვნელოვნად მოქმედებს ყოველდღიურ ცხოვრებაზე და კონსერვატიული მკურნალობა არასაკმარისია, შეიძლება განიხილებოდეს მენჯ-ბარძაყის სახსრის ენდოპროთეზირება.
თანამედროვე მსოფლიო მიდგომის მთავარი პრინციპია: კოქსართროზის მკურნალობა უნდა იყოს ინდივიდუალური და კომპლექსური — ერთი მეთოდი ყველა პაციენტისთვის ერთნაირად ეფექტური არ არის.
ავტორი: ირაკლი შელია, MD, PhD — რევმატოლოგი-რეაბილიტოლოგი თბილისში
